|
Av Hayvanında Aranılan Şartlar |
|
Bir av etinin yenilebilmesi için şu şartlar
gereklidir:
1) Av, dinimizce eti yenen hayvanlardan olmalıdır.
2) Avcı, hayvan boğazlamaya ehil bir müslüman veya kitab
ehlinden olmalıdır. Bunlardan Besmeleyi bilen ve av kasdinde bulunan bir
çocuğun veya delinin veya bir sarhoşun avladığı av helaldır. Fakat hac
veya umre için ihramda bulunan bir müslümanın Harem Bölgesi dahilinde ve
haricinde avlayacağı av helal olmaz.
Yine, bir Mecûsî, putperest veya mürtedin (hak dinden çıkmışın)
avladığı hayvanın eti de haramdır, bunlar yenmez.
3) Avcı ava silâh atarken veya hayvanı salıverirken
gerçekten veya hükmen Besmele çekmiş olmalıdır. Besmeleyi unuttuğundan
dolayı terkeden bir avcı, hükmen besmele getirmiş olur. Besmele kasden
terk edilmiş olursa, avın eti yenmez, haramdır.
(İmam Şafiîye göre, Besmele getirmek şart değilir, fakat bunu terk
mekruhtur.)
4) Avlanan hayvan, avcının henüz eline geçmeden almış olduğu
yaradan dolayı ölmüş olmalıdır. Onun için henüz ölmeden ele geçirilirse,
boğazlanması gerekir. Bu durumda boğazlanmadan ölürse, eti yenmez.
5) Avcı silâhı ile vurduğu veya öğretilmiş av hayvanı ile
tutturup yaraladığı avı durdurmaksızın ele geçirmek için peşine
koşmalıdır. Çünkü bu durumda avı daha ölmeden yakalayıp boğazlaması
mümkündür. Bu boğazlama mümkün oldukça hükmen boğazlama yeterli olmaz.
Onun için bir süre durduktan sonra veya başka bir şeyle uğraşıp av
gözden kaybolduktan sonra gidip de avı ölmüş bulsa, onun eti yenmez.
Çünkü bu halde başka bir sebeble ölmüş olması, düşünülebilir. Fakat
böyle beklemeksizin hemen gidip de avı yaralı olarak ölmüş bulsa, eti
yenebilir. Buna göre hükmen bir boğazlama bulunmuş olur.
6) Ava saldıran öğretilmiş hayvan da, bir süre durmayıp
hemen ava doğru yürümelidir. Buna öğretilmemiş başka bir hayvan da eşlik
etmelidir.
Pars gibi öğretilmiş bir hayvanın, salıverildikten sonra dinlenmek
için değil de, avını avlamak için hile olarak bir yere saklanıp
duruvermesi, zarar vermez.
7) Av köpekleri gibi öğretilmiş azı dişli av hayvanları,
tuttukları avların etinden kendileri hiç yememelidir. Eğer bu avcı
hayvanlar, tuttukları avları parçalayıp etlerinden yiyecek olurlarsa,
artık avlanan hayvanların etleri yenmez. Fakat tırnaklı olan öğretilmiş
hayvanların tutup etlerinden yedikleri hayvanlar, insanlar tarafından da
yenir. Çünkü bu ikinci kısım hayvanların öğretilmiş olmaları, yemeyi
terk suretiyle değildir; çağrıldıkları zaman geriye dönüp gelmeleri
iledir.
|